Najlepsze posty napisane przez Vladimir ik Lihtenštán

Wasza Królewska Mość,
Wasze Królewskie Wysokości,
Drodzy Współobywatele,

Niezbyt orientuję się w przyczynach, które doprowadziły do tej masowej secesji i wyłonienia idei Unii. Przedwczoraj, powodowany tylko ciekawością, zajrzałem na stronę Sarmacji, a tam zastała mnie burza. Niemniej – gdzie Teutonia, tam i ja, nawet jeśli jestem już tylko biernym obserwatorem zdarzeń.

Na koniec zadam jeszcze pytanie – co z naszym dorobkiem kultury zgromadzonym na sarmackim serwerze? Czy musimy się liczyć z jego przepadem? Czy uda się uratować słownik polsko-baridajsko-teutoński?

Pozdrawiam Was ciepło,

Pozwolę sobie dorzucić własne trzy grosze.

Uważam, że powrót do idei cesarstwa, nawet jeśli byłoby to tylko puste słowo i zmiana tytułu, jest jednak nawiązaniem do czasów pełnej niepodległości. To prawda, że nie ma wśród nas nikogo, kto pamiętałby tamte czasy, niemniej, jak wspomniałem, chodzi o pewien symbol. Drugie Cesarstwo Teutonii toy to nowy rozdział w historii.

W 2011 roku, na fali mojego zainteresowania starożytnym Egiptem, powstał Faraonat Neb Tawi. Jak widać, zgodny z najstarszymi kanonami sztuki tworzenia mikronacji, oparty na topornym HTMLu. Na stronach jest nieco błędów interpunkcyjnych i literówek, ale samo tworzenie tego projektu było frajdą.

Jakiś czasem odkryłem, że Poradnia językowa PWN odwołuje się do Neb Tawi jako przykładu funkcjonowania rzeczownika faraonat. To całkiem interesujące, że mikronacje przyczyniają się do rozwoju polszczyzny.

Przedmowa

Rytuał koronacyjny został napisany po raz pierwszy dla Michaela von Lichtensteina. Koronowano według niego również Mateusza Wilhelma i Andrzeja Fryderyka. Rytuał wykorzystywał symbolikę Loży Rycerzy Teutońskich - organizacji wzorowanej na masonerii, z silnym kultem ideału honoru, cesarza, ojczyzny. Ideały Loży ucieleśniali Fulgencjusz Waleczny i Eryk z Marduk.

Rytuał

RITVS TEVTONICVS
DAS TEUTONISCHE RITUAL
FÜR DEN KÖNIG MICHAEL DEN ERSTEN GESCHRIEBEN.
W języku polskim

Orszak z królem-elektem na przedzie idzie powoli i dostojnie w kierunku Ołtarza, na którym znajduje się Miecz Fulgencjusza, Konstytucja Królestwa Teutonii, korona, berło, jabłko królewskie oraz Kollana Namiestników i Królów.

W czterech rogach Ołtarza palą się cztery świece. Król-elekt przyodziany jest w błękitny płaszcz podbity gronostajem, niesiony przez trzy pary giermków w błękitnych liberiach. Po przekroczeniu przez króla-elekta posadzki świątynnej złożonej z niebieskich i czerwonych płytek wszyscy zgromadzeni przyklękają na prawe kolano. Król podąża dalej. Przed Ołtarzem stoi tron zwrócony w kierunku południowym, za ołtarzem stoi Tron Książęcy i Królewski, na którym zasiada Książę Sarmacji i Król Baridasu, po jego prawicy Krzesło Wielkiego i Przewielebnego Mistrza, a po jego lewicy krzesło Mistrza Ceremonii.

Król-elekt po dojściu do tronu klęka, giermkowie niosący tren płaszcza również. Książę Sarmacji i Król Baridasu powstaje z krzesła w asyście Wielkiego i Przewielebnego Mistrza oraz Mistrza Ceremonii. Zgromadzeni powstają także. Książę Sarmacji i Król Baridasu staje za tronem, po jego prawicy staje Wielki i Przewielebny Mistrz, a po jego lewicy Mistrz Ceremonii.

Wielki i Przewielebny Mistrz (M): Jak się nazywasz i skąd przybywasz?

Król-elekt (KE): Nazywam się N i przybywam z północy.

M: Czy znasz Cztery Filary?

KE: Znam i znam ich imiona.

M: Pokłoń się im.

Król-elekt powstaje z klęczek i składa pokłon w kierunku Czterech Filarów świątynnych w porządku następującym: Wahrheit (Prawda), Freiheit (Wolność), Wissenschaft (Wiedza) oraz Frieden (Pokój).

Król-elekt zasiada następnie na tronie, giermkowie oddalają się.

M: A czy znasz imiona swoich wrogów?

KE: Znam, a nazywają się oni Azmaloth.

Po tych słowach Mistrz Ceremonii wręcza Wielkiemu i Przewielebnemu Mistrzowi Miecz Fulgencjusza. Ten podaje go do ucałowania królowi-elektowi. Następnie Wielki Mistrz przypina go u boku króla-elekta.

KE: Ja, N, przysięgam wiernie bronić Ojczyzny przed wszelkimi wrogami i za wzór mieć sobie przodków naszych i cesarzy teutońskich! A ten kto wystąpi przeciwko mnie, niech lęka się ich gniewu!

M: Wielkie są twoje słowa. Powiedź mi w takim razie, kto zamordował smoka Azmalotha?

KE: Był to wielki bohater Eryk z Marduk.

Po tych słowach Mistrz Ceremonii podaje berło i jabłko królewskie w ręce Księcia Sarmacji i Króla Baridasu. Ten wręcza je królowi-elektowi z tymi oto słowami:

Książę Sarmacji i Król Baridasu (KS): My, N, wręczamy tobie jabłko i berło królewskie na znak władzy, jaką pełnić będziesz w Królestwie Teutonii, a także na znak naszej przyjaźni.

KE: Ja, N, przysięgam przed obliczem Waszej Książęcej Mości, a cały Naród mój umiłowany biorę za świadka, że nie opuszczę Ojczyzny w potrzebie, a każdy Teutończyk będzie mi jak syn rodzony, a każda Teutonka jak córka.

M: Niech rozbrzmiewają dzwony!

Po tych słowach Wielkiego Mistrza poczynają bić dzwony świątynne.

Mistrz Ceremonii podaje Księciu Sarmacji i Królowi Baridasu koronę królewską.

KS: My, N, książę Sarmacji, król Baridasu i Sclavinii, suweren Teutonii etc. etc. (trzyma koronę wysoko nad głową króla-elekta) koronuję cię na króla Teutonii!

W tym czasie Wielki i Przewielebny Mistrz zapina na szyi króla-elekta Kollonę Namiestników i Królów mówiąc:

M: A widząc twą mądrość nosić będziesz tytuł Arcyksięcia Najwyższego Oświecenia! Obyś był waleczny i sprawiedliwy jak Fulgencjusz! Obyś był sprytny i przebiegły jak Eryk!

Po tych słowach Książę Sarmacji i Król Baridasu nakłada koronę na głowę króla-elekta.

KS: Radujcie się, bo oto macie króla!

M: WIR HABEN DEN KÖNIG!

Zgromadzeni krzyczą: VIVAT REX!

Król powstaje ze swego miejsca i wygłasza uroczystą przysięgę wierności:

K: My, N, przysięgamy wierność Ojczyźnie, Narodowi Teutońskiemu, Konstytucji oraz Nowej Doktrynie. Przysięgamy, że każdego wroga Teutonii zdusimy, serca zdrajców przebijemy sztyletem, a złu odrąbiemy głowę niczym Eryk z Marduk smokowi Azmalothowi. Przysięgamy wierność Tradycji i Historii, a także uznajemy za naszego suwerena księcia Sarmacji, jednocześnie dbać będziemy o przestrzeganie świętej zasady samostanowienia o sobie naszego Ludu w myśl maksymy Vox populi, vox Dei! Amen!

Po tych słowach wszyscy klękają (oprócz Księcia Sarmacji i Króla Baridasu) i schylają głowy w geście pokory.

Po koronacji następuje mowa tronowa króla.

Symbolika

Wejście:

• Ołtarz — znajdują się na nim regalia, przechowywane do czasu koronacji w Świątyni w Eltdorfie: korona, jabłko królewskie, berło, Miecz Fulgencjusza Walecznego oraz Konstytucja Królestwa Teutonii. W rogach ołtarza płoną cztery świecie, symbol Czterech Filarów, Czterech Klejnotów Teutonizmu;
• Posadzka świątyni — wyłożona jest błękitnymi i czerwonymi płytami, symbolizującymi Teutonię oraz wyznacza granice sacrum;

Confessiones (Wyznania):

• Kierunek północny — święty kierunek, kierunek sacrum, miejsce, gdzie znajduje się Teutonia;
• Cztery Filary — świątynia wsparta jest na czterech filarach, wraz z błękitno-czerwoną posadzką Filary wyznaczają sacrum. Filary reprezentują również cztery zasady, którymi król powinien się kierować w swoim panowaniu. Są to: Prawda, Wolność, Wiedza oraz Pokój;
• Azmaloth — mityczny smok personifikujący wrogów Teutonii, który został pokonany mądrością i przebiegłością kupca Eryka z Marduk.
• Miecz Fulgencjusza Walecznego — reprezentuje siłę, potęgę i moc. Fulgencjusz jest niezwykle ważną postacią dla całej mitologii Loży Rycerzy Teutońskich. Personifikuje wierność, honor, godność ale również zemstę i słuszny gniew wymierzony w stosunku do tych, którzy są zdrajcami Ojczyzny i zasad lojalności.
• Eryk z Marduk — zabójca smoka Azmalotha, reprezentuje mądrość i wiedzę, ale również przebiegłość, chytrość i skromność;

Właściwa koronacja:

• Berło i jabłko królewskie — zostają wręczone królowi przez księcia Sarmacji, reprezentują monarszą władzę króla nad Teutonią oraz są znakiem przyjaźni między Koroną Teutońską a Sarmacką;
• Korona i Kollona — koronę nakłada na głowę króla książę Sarmacji. W tym czasie, przy dźwiękach dzwonów obwieszczających Królestwu, że ma nowego władcę, Wielki Mistrz zapina na szyi monarchy Kollonę Namiestników i Królów, symbol ciągłości władzy od czasów Marchii poprzez Nowe Królestwo aż do czasów po Zjednoczeniu;
• Arcyksiążę Najwyższego Oświecenia — stary przywilej nadany królom teutońskim przez Wielkiego i Przewielebnego Mistrza Loży Rycerzy Teutońskich wynosił monarchów na szczyt hierarchii lożowej, nawet jeśli nie byli jej członkami. Królowie stawali się automatycznie wtajemniczeni w najwyższy dziesiąty stopień tzw. stopień karmazynowy z III. Porządku Rytu Cesarskiego;
• Nowa Doktryna — należy rozumieć pod tym terminem ideę teutonizmu;
• Vox populi, vox Dei — maksyma wyrażająca samostanowienie o sobie narodu teutońskiego. Król bowiem winien wysłuchiwać swojego ludu i traktować jego wolę jako najwyższy drogowskaz podczas swojego panowania;

Jako że wiele osób zgłaszało problemy z widocznością zaprezentowanych akwareli w Pracowni Mistrza Vladimira, postanowiłem przenieść je tutaj. Być może ucieszą one czyjeś oko i utwierdzą heretyków w jedynym słusznym mniemaniu, że kultura teutońska jest szczytem osiągnięć ludzkości.

Upadek Szatana

Samotności

Noc po burzy

Wiatr

Zachód słońc na obcym świecie

Łabędzie

Śmieszą mnie te argumenty o szlakach komunikacyjnych. Jesteśmy w mikronacjach. Teraz piszę post na forum Teutonii, a za pięć minut mogę napisać coś na forum Leocji. Czy powinienem odczekać x godzin do zalogowania się na leockiem forum, bo przecież muszę dopłynąć statkiem do Nowego Brzegu? Niektórym narracja chyba za mocno wchodzi w krew.

Poza tym wydaje mi się, że zapomniał wół, jak cielęciem był. Swego czasu, kiedy powstawały pierwsze polskie mikronacje, również istniało środowisko (wówczas związane z Leblandią), które uważało wprowadzane w nowych v-państwach innowacje (systemy gospodarcze, listy dyskusyjne) za niedopuszczalne. Dzisiaj niektórym z nas, często starym wyjadaczom, nie podoba się nowa formuła wirtualnej państwowości wykształcona przez kraje Kompasu. Nie rozumiem, dlaczego rzucamy kłody pod nogi tym, którzy chcą budować Pollin.

To może hasło krzyżówki jest kodem do sejfu w Tselebormie, w którym przechowuję specjalne paliwo - cud myśli teutońskiej, które daje super przyspieszenie i pozwala wyprzedzić przeciwników.

Wasza Cesarska Mość!

Jak rozumiem, zgodnie z zapisami ostatniej Konstytucji Rada składa się obecnie tylko z Waszej Cesarskiej Mości. Czy planowane są wybory na namiestników w najbliższym czasie? Jeśli tak, czy mógłbym, pomimo mojej długiej nieobecności, zgłosić wolę kandydowania?

Bardzo dziękuję za możliwość edycji. Przykładowy tekst dostosowałem do naszych obecnych realiów niepodległościowych.

Życzenia wystosowane z okazji 21 rocznicy powstania Cesarstwa Teutonii

@joanna-izabela napisał w Zgłoszenie na Namiestników Cesarskich:

Zgodnie z zasadami: https://www.uniapanstw.pl/prawo/pokaz/74
Czyli de facto zgodnie z prawem nie moglali by zostac wybrani Namiestnicy Cesarscy bo wybory uzupelniajace nie odbywaja sie. Jednak jako, ze w Konstytucji na szczescie nie mamy wpisane, ze jestesmy panstwem prawa, [...]

Wasza Cesarska Mość! Nie zapominajmy, że prawo jest dla ludzi, a nie ludzie dla prawa.

Pozwolę sobie jeszcze na kilka słów ode mnie odnośnie do mojej kandydatury.

Działania w kierunku rewitalizacji i zachowania dziedzictwa Cesarstwa Teutonii podejmowane są przez Czcigodnego @Juarez są zaiste godne szacunku. Są ponadto inspirujące! Niemniej, jak to już gdzieś tutaj na forum napisałem, sentyment (i mowa tutaj o mnie) jest kiepskim motywatorem, jednak na ile tylko wystarczy mi zapału, weny i czasu chciałbym w mniejszym lub większym stopniu nadal przyczyniać się do trwania idei Teutonii. Skupiłbym się przede wszystkim na mojej działce - języku. Chciałbym go rozbudowywać dalej, sformalizować jego ochronę poprzez powołanie do życia Rady Języka Teutońskiego. Ponadto uznałem, że na zbliżającym się zjeździe Majestat Jej Cesarskiej Mości i godność całego Cesarstwa powinny być reprezentowane nie przez zwykłego obywatela (choć oczywiście obywatelstwo teutońskie już samo w sobie stanowi wyróżnienie), a przez jednego z najwyższych urzędników.

Mam nadzieję, że jeśli wyborcy obdarzą mnie swoim zaufaniem, nie zawiodę moich i ich oczekiwań; że moja aktywność w tym miejscu rzeczywiście przyczyni się do przetrwania idei, którą rozwijali liczni mikronauci, zaczynając od Cesarza Jakoba i kończąc na nas wszystkich tutaj obecnych.

W ostatnich słowach chciałbym zasygnalizować, że ubiegałbym się o nadanie terytorium dla mojego urzędu (Art. 2, punkt 4 Konstytucji). Tytuł, o który zabiegam, brzmiałby namiestnik cesarski Srebrnego Rogu i całej Slavii, na cześć moich początków w dawnej Marchii Teutońskiej.

Treść ogólnej roty przysięgi w języku teutońskim

1. Tłumaczenie roty zamieszczonej 13 marca 2021 roku

For úren Ruune ik úrs Emporrak Teutonies ond ik Orek Emporiš Majestat Ijoana Izabel ond for al Teutoniš á iv’lobi, as á vil maki áik Plikten af úrs gegebed Afrat árik ond gevikkiš, á vil maki úrenn Befalen ik áik Vórhášteiteden fórmúišess, á vil šutsi úren afratiše Gehámnikka, ond á vil lenki áik Šriti mith úrens Regelen ik úrs Honor, úres Elikkat ond úres volkenšaftiše Vihtkat! Úr Teutonie ifá lejbi!

2. Formuła bez imienia cesarza

For úren Ruune ik úrs Emporrak Teutonies ond ik Orik (<- jego) Orek (<- jej) Emporiš Majestat (imię aktualnie panującego cesarza) ond for al Teutoniš á iv’lobi, as á vil maki áik Plikten af úrs gegebed Afrat árik ond gevikkiš, á vil maki úrenn Befalen ik áik Vórhášteiteden fórmúišess, á vil šutsi úren afratiše Gehámnikka, ond á vil lenki áik Šriti mith úrens Regelen ik úrs Honor, úres Elikkat ond úres volkenšaftiše Vihtkat! Úr Teutonie ifá lejbi!

3. Formuła na okres, kiedy na tronie nie zasiada cesarz, lecz namiestnik Cesarstwa

For úren Ruune ik úrs Emporrak Teutonies ond ik Orik (<- jego) Orek (<- jej) Majestat (imię aktualnego namiestnika Cesarstwa) ond for al Teutoniš á iv’lobi, as á vil maki áik Plikten af úrs gegebed Afrat árik ond gevikkiš, á vil maki úrenn Befalen ik áik Vórhášteiteden fórmúišess, á vil šutsi úren afratiše Gehámnikka, ond á vil lenki áik Šriti mith úrens Regelen ik úrs Honor, úres Elikkat ond úres volkenšaftiše Vihtkat! Úr Teutonie ifá lejbi!

4. Formuła z miejscem na dodanie własnego imienia i nazwiska, bez imienia cesarza

Á, (imię i nazwisko osoby składającej ślubowanie), iv’lobi for úren Ruune ik úrs Emporrak Teutonies ond ik Orik (<- jego) Orek (<- jej) Emporiš Majestat (imię aktualnie panującego cesarza) ond for al Teutoniš, as á vil maki áik Plikten af úrs gegebed Afrat árik ond gevikkiš, á vil maki úrenn Befalen ik áik Vórhášteiteden fórmúišess, á vil šutsi úren afratiše Gehámnikka, ond á vil lenki áik Šriti mith úrens Regelen ik úrs Honor, úres Elikkat ond úres volkenšaftiše Vihtkat! Úr Teutonie ifá lejbi!

5. Formuła z miejscem na dodanie własnego imienia i nazwiska, na okres, kiedy na tronie nie zasiada cesarz, lecz namiestnik Cesarstwa

Á, (imię i nazwisko osoby składającej ślubowanie), iv’lobi for úren Ruune ik úrs Emporrak Teutonies ond ik Orik (<- jego) Orek (<- jej) Majestat (imię aktualnego namiestnika Cesarstwa) ond for al Teutoniš, as á vil maki áik Plikten af úrs gegebed Afrat árik ond gevikkiš, á vil maki úrenn Befalen ik áik Vórhášteiteden fórmúišess, á vil šutsi úren afratiše Gehámnikka, ond á vil lenki áik Šriti mith úrens Regelen ik úrs Honor, úres Elikkat ond úres volkenšaftiše Vihtkat! Úr Teutonie ifá lejbi!

Drodzy,

Przygotowałem podpisy w alfabecie teutońskim dla chętnych, którzy być może chcieliby ich gdzieś użyć. Nie jest to niestety profesjonalne opracowanie graficzne, niemniej a nuż komuś przypadnie do gustu:

Orek Emporiš Majestat Ijoana Izabel @Joanna-Izabela

• wersja pismem prostym
  
• wersja kursywą
  

J. Ł. Jahn Dagobard ik Thórn-Mákovski @Juarez

• wersja pismem prostym
  
• wersja kursywą
  

J. Ł. Vladimir ik Lihtenštán

• wersja pismem prostym
  
• wersja kursywą
  

Szacowny Cillian Saerucaeg (Tsillian Saerutsaeg) @Cillian

• wersja pismem prostym
  
• wersja kursywą
  

Wasza Świątobliwość @piwski-żmij-sroczyński

Cieszę się, że postanowił Wasza Świątobliwość zabrać głos w dyskusji. Pozwolę sobie jeszcze jaśniej przedstawić moje propozycje.

Kiedy pisałem, że według mnie władza kościelna powinna konsultować powoływane jednostki administracyjne, chodziło mi raczej o kreowanie nazw, do których z kolei odwoływałaby się narracja. Uważam, że o wiele lepiej byłoby nazwać taką jednostkę administraturą apostolską/diecezją/archidiecezją Teutonii niż np. administraturą apostolską/diecezją/archidiecezją pod wezwaniem jakiegoś realnego świętego.

Co tyczy się konsultacji odnośnie do osoby stojącej na czele takiej jednostki, uważam, że władza świecka powinna znać stosunek ewentualnego administratora/biskupa/arcybiskupa do Cesarstwa i jego władz. Czyli to, co w zasadzie Wasza Świątobliwość już ujął w swojej wypowiedzi. Niemniej byłoby dobrze, gdyby władza świecka mogła najpierw poznać kandydata i oprotestować jego nominację, gdyby okazał się wrogiem Teutonii, Domu Cesarskiego lub teutonizmu.

Poprawiony przedruk publikacji z Almersko-Złotogrodzkiego Uniwersytetu Lingwistycznego.

Publikacja wydane również w formacie PDF: https://kustosz.stempel.org.pl/1106/100895599741633585.pdf

Pierwsze pismo na wyspach teutońskich należało do Enderasjan. Posługiwali się runami, których najstarsze zabytki pochodzą z V w. p.n.e. Według legend runy podarował ludziom bóg Naturos. Początkowo był zwyczajnym człowiekiem, który w poszukiwaniu nieśmiertelności przygwoździł własne ciało do kultowego Drzewa Życia. W wizjach na granicy światów ujrzał znaki. Mit jest przykładem na legitymizację świętego, nadprzyrodzonego rodowodu pisma.

Runy wykorzystywane były przede wszystkim przez kapłanów i plemiennych szamanów. Ryte na kamieniach, kościach, drewnianych tabliczkach lub wymalowywane krwią ofiarnych zwierząt na ciałach miały chronić przed chorobami, odstraszać złe moce lub pozyskiwać przychylność bóstw.

W czasie Wielkiej Wędrówki w latach 380-460 na wyspy dotarli Slavianie, którzy stopniowo przejmowali enderaskie runy i dostosowywali je do własnych potrzeb fonetycznych.

Od XVI-XVII wieku mówi się o jednolitym języku — hergolienowskim, który utrwalano opracowanym przez rotryjskiego biskupa misyjnego Klaudiusza alfabetem opartym na literach łacińskich.

Współcześnie język teutoński również zapisuje się alfabetem łacińskim, choć istnieje specjalnie utworzony, oryginalny zestaw znaków. Dzieli się na: spółgłoski dźwięczne, spółgłoski bezdźwięczne, nosowe, płynne, znaki niesklasyfikowane, znaki samogłosek i dyftongów.

Spółgłoski bezdźwięczne prezentują się następująco:

Spółgłoski dźwięczne wyróżnia pozioma kreska nad znakiem:

Spółgłoski nosowe (pierwsze od góry) i płynne:

Spółgłoski pozostałe, które się nie klasyfikują do żadnej z grup:

Nad znakiem spółgłoski umieszcza się samogłoskę lub dyftong, o ile stoją za spółgłoską. Jeśli mamy do czynienia z samogłoską lub dyftongiem, które nie są poprzedzane spółgłoską, taką samogłoskę lub taki dyftong umieszcza się nad tzw. znakiem pustym (0).

Samogłoski:

Dyftongi:

A oto przykład kaligrafii ulubionego powiedzenie IV Księcia Teutończyków Kwaziego w wykonaniu sarmackiego diuka Krzysztofa Czuguła-Chana. Napis głosi on'tá áen vil deti, czyli i tak umrzemy.

Nie sądziłem, że tak szybko znajdą się chętni do tej zabawy. Oczywiście wolność (Fráhat) to poprawna odpowiedź. @Orjon, jako że pierwszy udzielił poprawnej odpowiedzi, może wybrać swoją nagrodę.

W. Ś. @Piwski-Żmij-Sroczyński może też zaprezentować publicznie swoje rozwiązania. Nie proponuję tego, bo nie ufam w uczciwość, ale zawsze jestem ciekaw realizacji pisma teutońskiego w innym wykonaniu.

POWYŻSZĄ PUBLIKACJĘ MOŻESZ PRZECZYTAĆ RÓWNIEŻ Z ODNOŚNIKAMI DO OPISYWANYCH INICJATYW. PUBLIKACJA W GAZECIE TEUTOŃSKIEJ

Przegląd wydarzeń opublikowano również w Księstwie Sarmacji i Palatynacie Leocji.

"Teutońskie Delfy" zapisane alfabetem teutońskim

Tekst po teutońsku zapisany alfabetem łacińskim

Úr Kore ik Torkanen iv'šanti:
»Voo áenk loved Empor iv'erdi?«
»In úrens Gebergen or iv'arti,
Šlafed vi Štán in úrs Pater Erdi.«
Úr magniš Hergolien iv'húrti–
I–vánti úren orik Kinden.
»Van úren teutonišen Linden
vil plumenti« »In Má'k orenk Tsá!
In Má'k orenk Tsá!
Van úr gants Lande vil vánti,
Or vil vahti sa!
Ond orik Natsion or vil rahti.
Mith Štal or vil bringi
Úrn Deti for Kefašisten.«

Tekst po polsku

Chór banitów śpiewa:
»Gdzie jest nasz kochający cesarz?«
»Czeka w górach,
Śpiąc niczym kamień w Ojcu Ziemi.«
Potężny Hergolien słyszy,
Jak jego dzieci płaczą.
»Kiedy teutońskie lipy
Zakwitną?« »W maju ich czasu!
W maju ich czas!
Kiedy cała ojczyzna zapłacze,
On się przebudzi!
I swój naród pomści.
Stalą przyniesie
Śmierć dla kefaszystów.«

Przedstawiam projekt dekretu o Medalu Paniniego. Jeśli mielibyśmy baretkę lub projekt medalu, moglibyśmy dodać je do dekretu.

Dekret Rady Cesarstwa
o Medalu Paninego

Na podstawie Konstytucji Cesarstwa Teutonii z 18 marca 2021 roku, art. 3, ust. 1 Rada Cesarstwa w składzie Jej Cesarskiej Mości Joanny Izabeli oraz Namiestników Cesarskich Jego Łaskawości Jahna Dagobarda ik Thórn-Mákovskiego i Jego Łaskawości Vladimira ik Lihtenštána wydaje niniejszy dekret.

Art. 1 [Przedmiot dekretu]
Niniejszy dekret ustanawia Medal Paninego oraz zasady jego nadawania i odbierania.

Art. 2 [Medal Paninego]
Medal Paninego jest odznaczeniem Cesarstwa Teutonii nadawanym w uznaniu zasług położonych dla rozwoju, kultywacji, upowszechniania w Cesarstwie Teutonii i poza jego granicami języka teutońskiego.

Art. 3 [Nadawanie Medalu Paniniego]
Medal Paniniego nadaje Rada Cesarstwa Teutonii w drodze postanowienia z własnej inicjatywy, na uzasadniony wniosek obywateli teutońskich lub na uzasadniony wniosek kawalerów i dam Medalu Paniniego.

Art. 3 [Odebranie Medalu Paniniego]
Medal Paniniego odbiera Rada Cesarstwa Teutonii w drodze postanowienia:

1. z własnej inicjatywy, na wniosek obywateli teutońskich lub na wniosek kawalerów i dam Medalu Paniniego, jeśli kawaler lub dama Medalu Paniniego świadomie i umyślnie znieważył Cesarski Ród Harmeliuszowsko-Hergolienowi, Cesarstwo Teutonii, jego kulturę i dziedzictwo, zwłaszcza język teutoński.
2. Na wniosek kawalera lud damy Medalu Paniniego.

Art. 4 [Skrót Medalu Paniniego]
Kawalerowie i damy Medalu Paniniego mają przywilej używania po swoim nazwisku skrótu MPanini.

Art. 5 [Zakończenie]
Dekret wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.

Wasza Cesarska Mość,

W tych kilku słowach chciałbym zdać relację ze Zjazdu Puszczykowskiego (oficjalnie nazywanego III Zjazdem Palatynatu Leocji). W moim wystąpieniu chciałbym pokrótce ukazać stosunek niektórych delegatów do Cesarstwa Teutonii, za czym może pójść nasza polityka zagraniczna.

Zjazd przebiegał ogólnie z miłej i przyjacielskiej atmosferze. Na szczególną uwagę i uznanie zasługuje postawa delegacji eldelweißkiej, leockiej, wandejskiej i krakozyjskiej. To są nasi przyjaciele.

Pomimo miłej atmosfery nie obyło się bez incydentów. Po pierwsze, uczestnicy zjazdu nie chcieli przyznać, że Cesarstwo Teutonii to najwspanialsza mikronacja. Po drugie Jego Świątobliwość @Piwski-Żmij-Sroczyński pomylił flagę Cesarstwa z flagą Baridasu. Czy to faux-pas wynika tylko z nieznajomości naszych barw? Czy może było celowym znieważeniem przedstawiciela Waszej Cesarskiej Mości? Decyzję co do tego, czy powinniśmy podjąć jakieś kroki dyplomatyczne w tej sprawie, pozostawiam Waszej Cesarskiej Mości.

Na koniec dodam, że diuk Prokrustes był tak miły, że wręczył mi, co prawda sarmackie, przypinki. Ten gest dobrej woli ze strony sarmackiej również powinien zostać dostrzeżony.